BLOG: Wintertraining en het eerste trainingskamp voor 2019

28 januari 2019

Daar zit ik weer. In het vliegtuig richting Florida. Alweer voor de vijfde keer in mijn handbike-avontuur. Ja, ik noem het nog steeds een avontuur want ik ben er in 2011 ingerold en wordt elk jaar wijzer en op sommige momenten komt dat echt uit een onverwachte hoek. Winnen speelt natuurlijk een rol, maar dat is niet de reden waarom ik blijf doorgaan. De voornaamste reden is dat ik echt geniet van het hele proces en de mensen waarmee ik de eer heb om samen te werken. Het sociaal maatschappelijke onderdeel en gewoon werken aan de beste fysieke en technische vorm. Het is een uitdaging en dat maakt het elke ochtend de moeite waard om op te staan en s ’avonds op tijd te gaan slapen.


De afgelopen maanden zijn voor mij een test geweest. Zoals ik al in mijn afgelopen blog schreef mistte ik een beetje de uitdaging op verschillende vlakken. Met Calisthenics, andere trainingslocatie, andere krachttrainer en een nieuw dieet (met grote dank aan New Care Supplements) merk ik dat de scherpte weer toeneemt en dat is het gevoel waar ik naar op zoek was. Heel blij met deze uitkomst die zowel mentaal als fysiek heel goed uitpakt. Hoewel ik vaak heb geroepen dat mijn wintertraining heel goed is verlopen kan ik nu gewoon weer zeggen dat dit wederom gelukt is. Dit is ook een bevestiging voor mij dat er nog steeds rek in zit. En dat allemaal nog op m’n 40ste.


Naast de fysieke en mentale elementen zijn er ook nog andere redenen waarom ik door blijf gaan met de dingen die ik doe. De afgelopen periode zijn er sponsoren geweest die hun steun hebben toegezegd tot aan Tokyo 2020. Bewegingsvisie, Main Energie en Check Your Safety ben ik daar heel dankbaar voor, maar ook is er een nieuwe bijgekomen, namelijk Safe ID. Safe ID staat voor zichtbaarheid. Safe ID is in de eerste instantie een simpel, maar heel mooi bandje die hulpverleners in de gelegenheid stelt om alle essentiële gegevens van een patiënt te kunnen zien bij het verlenen van eerste hulp. Gewoon door simpel een code te scannen met de camera van je telefoon. Daarnaast hebben ze nog allerlei andere mooie oplossingen om zichtbaar te zijn. Jullie zullen begrijpen dat ik daar echt wel raakvlakken mee heb aangezien het mij ook is overkomen dat ik eerste hulp nodig heb gehad en dat mijn lot in andermans handen heeft gelegen. Binnenkort zal er nog een mooie actie gelanceerd worden. Uiteraard mag in dit geheel Glashandel Devri niet ontbreken. Devri stelt me in de gelegenheid om heel Europa zorgeloos door te rijden met hun fantastische Mercedes Vito. Een onmisbare schakel in “My Road to Tokyo” die me niet alleen van A naar B brengt, maar ook nog eens met al mijn materiaal. 


Naast deze sponsoren mag ik me uiteraard nog steeds met trots ambassadeur van de Cruyff Foundation noemen en ben ik zeer recentelijk ambassadeur geworden van “Zeven voor Leven”. Zeven voor Leven zet zich in om kanker in een vroeg stadium zichtbaar te maken. Zo kan er met een bepaalde behandelingsmethode gericht bestreden worden. Zo blijven andere omgeven organen en weefsel gespaart. Iets waar ik natuurlijk ook raakvlakken mee heb. Op 26 mei dit jaar zal de Zeven voor Leven fietstocht georganiseerd worden en rij ik samen met vele andere en een deel van Team Sunweb de barre tocht over de 7 heuvels in de omgeving van Nijmegen. Op deze manier zou ik jullie graag willen vragen of jullie mij willen sponsoren en op die manier zo veel mogelijk geld in te zamelen voor dit geweldige initiatief. Dat mag eenmalig zijn of per kilometer of per rondje van 20 km. Ik heb in ieder geval aangegeven dat ik 7 ronden ga rijden. Dat is dus 140 km ongeveer. Ik ga voor een recordbedrag dat voor 100% naar Zeven voor Leven zal gaan.

728x90-1.jpeg
Kortom zijn er weer een hoop mooie dingen gebeurt die absoluut de moeite waard zijn om vol energie door te gaan. De komende tijd zal ik mijn lieve vrouw en kindjes moeten missen maar het is allemaal gelukkig maar tijdelijk. Ik ga nu genieten van een goed vervolg van de wintertraining waarin ik ook een beetje zal genieten van de zon. Traditioneel zal ik in het eerste weekend van februari van start gaan in de Topend Euro/American Handcycle race. Ik kijk erg uit naar die race en naar het ontmoeten van alle mensen die ik een jaar niet heb gezien. Het leven van een Paralympiër is mooi.
 
Groet en tot snel.