“2019 was mijn allerbeste jaar ooit” (tot nu toe dan)

15 januari 2020

Zo aan het begin van het jaar is het ook een mooi moment om nog even terug te blikken op het afgelopen seizoen. Het was een jaar waarin ik veel geprobeerd heb. Qua techniek, qua training, qua voeding. Sommige dingen werkten goed, andere dingen niet. En tóch, ondanks al die veranderingen, was het qua resultaten mijn allerbeste jaar ooit. Tot nu toe dan. En dat geeft fysiek én mentaal een enorme boost!
 
Nederlands kampioen, wereldkampioen, de eindwinst in de UCI World Cup én nummer 1 op de wereldranglijst. Veel beter had mijn jaar niet kunnen zijn. En tóch wil ik meer; dat is waarom ik dagelijks met zoveel plezier en passie bezig ben. Ik vind het gewoon heel leuk om met zulke prestaties bezig te zijn.
 
En tja, dat ‘nog meer’ zit hem natuurlijk ook in het zilver op de WK-tijdrit. Wat had ik daar graag goud gewonnen. Maar tegelijkertijd: ik kan mezelf niks kwalijk nemen. Natuurlijk heb ik de race na afloop geanalyseerd, maar eigenlijk was de conclusie simpel: ik heb er het maximale uitgehaald. Dan moet ik vrede hebben met zilver.
 
De volgende stap is dan natuurlijk wel: hoe kan ik zorgen dat ik er in 2020 een schepje bovenop kan doen? Hoe kan ik een nog hoger wattage wegtrappen. Het trainingskamp in Spanje is daar een logisch gevolg van. Met lange duurtrainingen kan ik mijn wattage omhoog krijgen, waardoor ik in 2020 wél voor de winst kan gaan.
 
Dat ik in die tijdrit verloor van Zanardi, is geen schande. Hij is een grote meneer in het handbiken. Tegelijkertijd: hij is 20 kilo lichter dan ik en hoeft dus veel minder wattages te trappen dan ik. Maar goed, dat is nou eenmaal zo. Ik hou het graag bij mezelf, dat is het enige waar ik invloed op heb.
 
Dus wat ga ik in 2020 doen om wél te winnen? Het maximale uit mezelf halen!

Tim

Bron: Robin Wubben/ParaWatcher